|
INFORMACJA DLA PACJENTÓW PRZED PLANOWANYM ZABIEGIEM USUNIĘCIA GRUCZOŁU KROKOWEGO Z POWODU NOWOTWORU ZŁOŚLIWEGO.
Rak prostaty (stercz) jest częstym nowotworem występującym u mężczyzn. Częstość występowania tego nowotworu wzrasta wraz z wiekiem. Chorobę rozpoznaje się zwykle u mężczyzn po 60 roku życia. Ryzyko zachorowania na raka stercza jest szczególnie duże u mężczyzn, których ojciec lub brat chorował lub choruje na ten nowotwór.
Kiedy nowotwór jest ograniczony do narządu (czyli nie ma przerzutów) może być skutecznie leczony między innymi poprzez chirurgiczne usuniecie gruczołu krokowego czyli prostatektomię radykalną.
PRZYGOTOWANIE DO ZABIEGU
Przed planowaną operacją, należy wykonać ogólno-internistyczną konsultacje z kwalifikacją do zabiegu (zgoda na znieczulenie), oraz inne badania, zlecone przez lekarza kwalifikującego do zabiegu (np. rtg klatki piersiowej, usg jamy brzusznej, echo serca)
Niektóre leki, przyjmowane przez pacjenta na stałe, wymagają odstawiania na kilka dni przed planowanym zabiegiem lub zamiany na zastrzyki (np. Fraxiparine, Clexane) ZAWSZE POD KONTROLĄ LEKARZA W REJONIE (internista, diabetolog, kardiolog, chirurg naczyniowy) Są to: Acard, Acenocumarol, Acesan, Ascodan, Apimag, Aspirin, Asprocol Areplex,, Apoclodin Bestpirin, Calcipiryna, Cardiofil, Cardiopririn, Encopirin, Erka, Etopiryna, Gardopyrin, Novosen forte, Panpiryn, Polocard, Polopiryna, Proficar, Salpirin, Upsarin, Sintrom, Syncumar, Warfaryna Plavix, Zyllt, Aclotin, Iclopid, Ifapidin, Ticlid, Ticlo.
PO ZAKWALIFIKOWANIU DO ZABIEGU PACJENT ZOSTAJE WPISANY DO KOLEJKI OCZEKUJĄCYCH A O TERMINIE PRZYJĘCIA BĘDZIE POINFORMOWANY TELEFONICZNIE Z TYGODNIOWYM WYPRZEDZENIEM.
LECZENIE OPERACYJNE
Leczenie operacyjne (prostatektomia radykalna) polega na całkowitym wycięciu gruczołu krokowego wraz z pęcherzykami nasiennymi i węzłami chłonnymi miednicy oraz na zespoleniu pęcherza moczowego z cewką moczową. Operację wykonuje się w warunkach ogólnego znieczulenia chorego, przez cięcie powyżej spojenia. Operacja trwa około 2–3 godzin. Po operacji pozostawia się cewnik w pęcherzu moczowym na 7-8 dni do momentu zagojenia się zespolenia cewki i pęcherza moczowego. Decyzję o usunięciu cewnika podejmuje urolog po badaniu (cystografia) uwidaczniającym prawidłowe zespolenie. Prostatektomia radykalna wiąże się z częściowym uszkodzeniem aparatu zwieraczowego cewki moczowej. U niektórych chorych po zabiegu może dojść do nietrzymania moczu o różnym nasileniu: od wyciekania niewielkiej ilości moczu w czasie wysiłku fizycznego, kaszlu lub kichania do nietrzymania zupełnego. Nietrzymanie moczu bezpośrednio po operacji występuje u większości operowanych, jednak wraz z upływem czasu zmniejsza się lub ustępuje całkowicie. Stopień nietrzymania moczu ocenia się ostatecznie po roku od operacji. U wielu chorych poddanych prostatektomii radykalnej dochodzi do zaburzenia wzwodu prącia. Wśród innych rzadko występujących powikłań może występować przedłużone gojenie się rany, przeciek moczu, zakażenie tkanek miękkich. Pacjent opuszcza szpital około 8 dnia po operacji. Szwy skórne usuwane są 14 dnia po operacji, w warunkach ambulatoryjnych.
PO ZAKOŃCZENIU LECZENIA SZPITALNEGO
W okresie pooperacyjnym po opuszczeniu oddziału szpitalnego pacjent powinien:
o Unikać podnoszenia cięższych przedmiotów przez okres 4 tygodni
o Właściwie dbać o okolice rany/ran pooperacyjnych oraz ogólna higienę ciała.
o Unikać ciężkostrawnych i obfitych posiłków przez okres 4 tygodni.
o W razie wystąpienia trudnych do wyjaśnienia dolegliwości lub stanów podgorączkowych skontaktować się z lekarzem .
o Przestrzegać wyznaczonych terminów wizyt kontrolnych, szczególnie wykonania badania PSA.
|