Biuro Badań Klinicznych i Biostatystyki (BBKiB) utworzone zostało jako samodzielna komórka organizacyjna Centrum Onkologii w listopadzie 1999 roku na bazie Samodzielnej Pracowni Biostatystyki, którą zorganizował i prowadził w latach 1993- 1996 mgr Tomasz Burzykowski. Biuro jest zapleczem organizacyjnym i merytorycznym dla badań klinicznych inicjowanych przez badaczy Centrum Onkologii – Instytutu (COI). Do zadań biura należy wspieranie badaczy COI w zakresie planowania i prowadzenia badań klinicznych oraz opracowania i publikacji wyników. Biuro służy również konsultacjami w zakresie metodologii badań klinicznych oraz bierze udział w prowadzeniu kursów i wykładów dotyczących tej dziedziny jak np. Letnia Szkoła Radioterapii w Kielcach (2006, 2007), kursy CMKP, własny kurs: Wybrane zagadnienia statystyki klinicznej.

 

Marzec 1994 – przy pomocy Albany Medical College, USA zainicjowano pierwsze randomizowane badanie kliniczne „A comparative Trial of Two Induction Chemotherapy Regiments (CMFVP vs AC) as Neoadjuvant Treatment of Women with Newly Diagnosed Stage II Breast Cancer”. Wzięły w nim udział cztery polskie ośrodki: Warszawa, Kraków, Poznań i Kielce. Badanie to było bardzo ważne z punktu widzenia organizacji Pracowni Biostatystyki i nabrania pierwszego doświadczenia przez zespół. Listopad 1995 – pod kierunkiem profesora Andrzeja Hliniaka rozpoczyna się pierwsze całkowicie własne, wieloośrodkowe (kilkanaście ośrodków), randomizowane badanie kliniczne „Ocena wpływu całkowitego czasu leczenia na wyniki radioterapii u chorych na raka środkowego i górnego piętra krtani w międzyośrodkowym, randomizowanym doświadczeniu klinicznym III fazy”. Badanie zakończyło się sukcesem na skalę międzynarodową – wysoko ocenioną publikacją w Radiotherapy and Oncology. Kwiecień 1999 – pod kierownictwem doc. Krzysztofa Bujko rusza drugie badanie kliniczne III fazy: „Ocena możliwości zachowania zwieraczy, ocena jakości życia i kosztów leczenia po napromienianiu przedoperacyjnym u chorych na raka odbytnicy – badanie randomizowane, wieloośrodkowe”. Również to badanie zakończyło się sukcesem – dużym zainteresowaniem na konferencjach międzynarodowych i publikacjami w prestiżowych czasopismach Badanie przyniosło kontrowersyjne wyniki, które są szeroko cytowane i kształtują naukowe poglądy klinicystów na całym świecie. Kwiecień 2001 – profesor Andrzej Hliniak inicjuje swoje drugie badanie kliniczne: „Radioterapia raka krtani. Ocena skuteczności i toksyczności schematu frakcjonowania z zastosowaniem wyższych niż konwencjonalne dawek frakcyjnych.”. Wcześniejsze badanie wykazało, że skrócenie czasu radioterapii o 1 tydzień daje poprawę wyników o 9% przy zachowaniu dopuszczalnej toksyczności. Jednocześnie okazało się, że z powodu skomplikowanego sposobu frakcjonowania (dwie frakcje dziennie) tylko 60% ośrodków biorących udział w badaniu wprowadziło nowy schemat leczenia do codziennej praktyki klinicznej. Dlatego celem tego badania było opracowanie nowego, łatwego do stosowania, ale równoważnego pod względem skuteczności i toksyczności schematu frakcjonowania. Styczeń 2003 – rusza kolejne wieloośrodkowe, randomizowanym badaniem kliniczne pod kierownictwem dr Jacka Gałackiego: „Pooperacyjna radioterapia w skróconym czasie u chorych na raka piersi”.