Samodzielna Pracownia Edukacji Onkologicznej została utworzona 1 stycznia 2006 r. Jej działalność nawiązuje do doświadczeń kierowanej przez dr med. Marię Jokiel Pracowni Oświaty Zdrowotnej, która w latach 1974-1999 była integralną częścią Zakładu Epidemiologii. Zainicjowane zostały wówczas podstawowe kierunki rozwoju edukacji onkologicznej: − kierunek naukowo-badawczy – ogólnopolskie badania opinii społecznej nt. wiedzy o nowotworach i zachowaniach zdrowotnych społeczeństwa (w latach 1976, 1986, 1990, 1998, 2002) oraz pierwsze badania struktury palenia tytoniu (1976 i 1986), − kierunek metodyczny – adaptacja i ocena wydawnictwa UICC Nauczanie o nowotworach w szkole – Poradnik dla nauczycieli (1984), − kierunek dydaktyczno-praktyczny – opracowania popularne i wykłady. Pracownia Edukacji Onkologicznej rozszerzyła program edukacji o: − badanie i poszukiwanie nowych form edukacji onkologicznej – edukacja kreatywna, − tworzenie nowych i ocenę istniejących programów edukacji onkologicznej, − kontynuowanie badań opinii społecznej i wiedzy o nowotworach oraz zachowań zdrowotnych społeczeństwa w tym zakresie, − opracowanie programu tworzenia nowych pracowni edukacji onkologicznej w ramach istniejącej sieci placówek onkologicznych. Ponadto, Pracownia bierze udział w programie pilotażowym EUROCHIP prowadzonym pod auspicjami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). Badaniem kieruje dr med. Magdalena Bielska- Lasota. Jego celem jest ocena dostępności danych populacyjnych dotyczących opóźnienia leczenia onkologicznego. Realizacja badania pilotażowego w ramach EUROCHIP wykaże, czy możliwe jest przeprowadzenie badań populacyjnych mających na celu określenie maksymalnego czasu oczekiwania na leczenie, który nie wpływa na pogorszenie rokowania. Celem edukacji onkologicznej jest systematyczne podnoszenie kwalifi kacji przez profesjonalistów wobec nowych odkryć w dziedzinie onkologii, zwłaszcza w dobie onkologii translacyjnej propagującej przenoszenie badań podstawowych do kliniki. Rozwój edukacji ma opierać się nie tyle na wykorzystaniu poszczególnych odkryć z dziedziny onkologii eksperymentalnej, ale przede wszystkim na systematycznym gromadzeniu i porządkowaniu informacji. Nowym trendem w zakresie edukacji onkologicznej jest matematyczne zobiektyzowanie subiektywnego przeżycia. Staje się to możliwe i wytłumaczalne wobec najnowszych odkryć z dziedziny neurofi zjologii, stwierdzających istnienie neuronów lustrzanych powodujących, że obraz i przeżycie stanowią jedność. Efektem nowych trendów w edukacji są następujące fakty: − przewaga profi laktyki nad leczeniem, − przewaga integracji nad fragmentaryzacją, − wyższość leczenia domowego nad szpitalnym, − przemiana szpitali onkologicznych z „odhumanizowanych fabryk leczniczych” w przyjazne ludziom „katalizatory zdrowego stylu życia”, − koncepcja holistyczna pacjenta przed koncepcją narządową. Zadaniem pracowni jest promowanie edukacji onkologicznej nie tylko wśród profesjonalistów, ale także podnoszenie kultury onkologicznej całego społeczeństwa. Naszym zdaniem przyszłość edukacji onkologicznej kreować będą dwa wyzwania: − tworzenie społeczeństwa żyjącego tak, aby w sposób optymalny wykorzystać dla zdrowia mechanizmy tkwiące w nas samych (healthy healing community) − edukacja onkologiczna stanie się interesem, w który warto będzie inwestować.