Zakład Medycyny Paliatywnej (ZMP) został powołany w 2004 r. – wyodrębnił się z Zakładu Anestezjologii i kontynuuje działalność Poradni Przeciwbólowej (powstałej w 1986) i Oddziału Badania Bólu (1995). W 2006 r. na 8 łóżkach hospitalizowano ponad 600 chorych.

 

Koncepcja utworzenia samodzielnego ośrodka opieki paliatywnej funkcjonującego w ramach szpitala onkologicznego, a jednocześnie współpracującego z jednostkami prowadzącymi opiekę domową i hospicjami stacjonarnymi,powstała w Centrum Onkologii w Warszawie. Od 1996, taki model zintegrowanej opieki znany jest jako „model warszawski” opieki paliatywnej w onkologii. Koncepcja ta ma gwarantować zapewnienie ciągłości opieki nad chorymi na nowotwory, w końcowym okresie choroby, możliwość sprawowania opieki w miejscu gdzie znajduje się chory (dom – szpital), a także dostępność wszystkich metod leczenia. Działalność kliniczna ZMP koncentruje się na leczeniu objawowym i wszechstronnej pomocy chorym w rozwiązywaniu problemów fi zycznych, psychicznych, socjalnych związanych z zawansowaną chorobą nowotworową. Przedmiotem szczególnych zainteresowań jest leczenie przeciwbólowe. Standardy leczenia bólów nowotworowych opracowane i modyfi kowane w Zakładzie Medycyny Paliatywnej zakładają kojarzenie farmakoterapii z metodami o minimalnej inwazyjności (blokady, neurolizy) oraz paliatywnym leczeniem onkologicznym. Standardy te opublikowano jako zalecenia Polskiej Unii Onkologii. W odniesieniu do leczenia bólów nowotworowych wydano też: monografi ę Leczenie bólów nowotworowych (J. Jarosz, M. Hilgier – 1997). Podobną monografi ę, opracowaną we współpracy z lekarzami z Ukrainy, wydano w języku rosyjskim: Lieczenie boliewogo syndroma w onkologii (red. Szłapak, Jarosz – 2003). Opracowano wskazania i opisano technikę wykonania szeregu blokad przeciwbólowych. Po raz pierwszy na świecie opisano technikę termolezji splotu trzewnego, a po raz pierwszy w Polsce – neurolizę splotu podbrzusznego górnego. Rozdziały dotyczące leczenia przeciwbólowego, autorstwa lekarzy Zakładu Medycyny Paliatywnej znajdują się w podręcznikach: Onkologia w praktyce lekarza rodzinnego (red. A. Kułakowski 2000), Medycyna bólu (red. Dobrogowski, Wordliczek 2003). Podstawy opieki paliatywnej (red. J. de Walden Gałuszko 2004), Onkologia kliniczna (red. M. Krzakowski 2006). W Zakładzie prowadzony jest program edukacyjny dla lekarzy. Od 1995 roku odbywa się doroczna konferencja „Postępy w leczeniu bólów nowotworowych”. Od 2002 roku realizowany jest program „Konsylium – leczenie bólów nowotworowych” (ok. 20 sesji rocznie). Od 2 lat przedmiotem badań są problemy komunikacji chorych z personelem medycznym. Badania te prowadzone są przez zespół psychologów Zakładu Medycyny Paliatywnej. Zakład posiada akredytację do specjalizowania lekarzy w zakresie medycyny paliatywnej. Prowadzi też szkolenie z zakresu medycyny paliatywnej i leczenia bólu dla lekarzy specjalizujących się w onkologii klinicznej, ginekologii onkologicznej, anestezjologii W szkoleniu pielęgniarek Zakład współpracuje z Akademią Medyczną w Warszawie i Wyższą Szkołą im. Pawła Włodkowica w Płocku. Do zadań Zakładu należy także działalność popularyzatorska pokazująca model całościowej opieki nad nieuleczalnie chorymi. Wydanoporadniki dla chorych dotyczące zasad żywienia, nudności i wymiotów, stosowania portów donaczyniowych. Zakład Medycyny Paliatywnej, w ramach realizacji Narodowego Programu Zwalczania Chorób Nowotworowych, koordynuje działania zmierzające do utworzenia paliatywnych zespołów wsparcia we wszystkich szpitalach onkologicznych w kraju.